cappadocia, Aleppo en bedankt!
Cappadocia, syrie en bedankt!
Zo ik weet eigenlijk al niet meer waar ik moet beginnen, met zo’n turbo snelheid als wij door het midden-oosten knallen. Waar was ik het laatst gebleven, het lijkt wel weken terug! Ik ga verder met de aankomst in Cappadocia.
Dit is dus echt een must-do van Turkije. Wat een bijzonder landschap en wat was de overnachting in Gerome een prettige ervaring. We hadden allebei een eigen kamer in de grot met zelfs een bad! S’Morgens word je wakker van luchtballonnen die over je hoofd heen scheren voor het mooie uitzicht. Maar kijk naar de foto’s en trek je eigen conclusie, ik vond het in ieder geval erg gaaf.
Daarna zijn we doorgereden naar Gaziantep (ook wel Antep genoemd door lokalen.) Het doet een beetje Russisch aan en het stink gigantisch naar steen- en bruinkool. Na ingecheckt te hebben gingen we snel op zoek naar een restaurant om te eten. Het was al een beetje vreemd toen we met een shabby lift omhoog moesten maar eenmaal binnen werd alles nog veel gekker: de lift stop midden (maar dan ook echt in het midden) van het ‘restaurant’. We kijken om ons heen en zien een paar mannen her en der aan tafeltjes zitten en in de hoek een dame die (wat wij dachten) muziek ging spelen op de piano. Na een alleraardigst welkom kwam onze ober bij ons zitten een praatje maken en zeggen dat er geen menukaart was maar dat je eigenlijk maar een gerecht kon krijgen. Nou wij zijn nieuwsgierig dus doen! Terwijl we onze biertjes krijgen gaat de dame in kwestie bij een paar mannen zitten en onze ober legt even uit dat wij dat ook kunnen regelen als we dat willen. Wat willen, vragen wij? Nou een dame aan tafel dus. Hebben wij weer: aanbeland in een soort verkapte hoerentent. Voor we betaald hebben en weg konden kwam meneer nog even met een 18-jarig grietje aan, of we daar niet in geiteresseerd waren. Nou nee en nu snel weg hier….
De volgende morgen op naar Aleppo maar eerst moet je dan dus de grens met Syrie over. Dat is nog steeds erg lastig en ondoorzichtig. Maar met de informatie die Lance al een beetje had verzameld kwamen we beetje bij beetje door de doolhof van,geld wisselen, dieseltax-, verzekering betalen en uiteindelijk duane heen. Dit duurde ongeveer 1,5 uur en dat valt nog mee.
In Aleppo aangekomen schrik je eerst even van de complete verkeerschaos die de 4,5 miljoen grote stad met zit meebrengt. Maar het lukte me goed om me met de grote Defender staande te houden. We zijn in een streep doorgereden naar de Citadel. John het is inderdaad een behoorlijk groot ding bovenop een berg! Vreemd om er rond te lopen en je te realiseren dat mensen daar 900 jaar terug gewoond en gevochten hebben. Daarna op naar de grote (lange) souq. Hetzelfde als vele andere eigenlijk maar erg groot. We hebben er lams kebab gehad en leven nog steeds! Verder nog wat dingen ingekocht zoals: noten, dadels, olijven, fruit e.d.
Hup door naar Palmyra. Hierop hadden we ons een beetje verkeken. Het duurde allemaal wat langer dan gedacht en na een paar bijna doods ervaringen kwamen we in de nacht aan. Ze rijden namelijk echt als gekken hier, zeker in het donker. Goed hotelletje uitgezocht en (weer, ja het word eentonig) lekker gezeten.
De volgende dag vroeg op om zonsopkomst te kunnen zien in Palmyra. Nou het was de moeite waard. Indrukwekkende pilaren en oude overblijfselen uit de Romeinsetijd. Maar niet te lang rondhuppelen, auto ff goed checken en door naar Craq du Chevallier. Dit ging dus mis: 1,5 uur verkeerd gereden. Mede omdat we geen kaart hebben maar ook door onduidelijke info van Lonely Planet (en bedankt!) en de zeer onduidelijke info van de plaatselijke bewegwijzering (oh ja: taalprobleempjes waren er natuurlijk ook nog haha…) Maar zie van de bewegwijzing ook maar de foto, dan snap je der ook niets van of je mag het ons direct uitleggen hoe het werkt ;0).
Uit eindelijk hebben we kak de chevallier dus gevonden en het moet gezegd worden: indrukwekkend! Een kasteel zo groot als je nog niet eerder hebt gezien met ontzettend veel gangetjes en kamers. Ook weer heerlijk gegeten en nu zijn we onderweg naar Damascus waar we helaas weer in de nacht gaan aankomen.
Het leest misschien alsof we als 2 gekken onderweg zijn en dat is ook zo! MAAR: we hebben net gekeken en met de nieuwe planning hebben we zometeen 2 weken ingelopen op de oude en dat laten we ons uitbetalen in Afrika. Daar is het ons om te doen. En ik moet ook zeggen dat het interessant en mooi is om dit midden-oosten te zien maar thuis voelen doe ik me meer in Afrika. Het is hier toch een beetje druk met die gekke Arabieren en ook wel erg smerig. Ik kijk ernaar uit om ons tentje op te kunnen zetten op een rustig plekkie en te kunnen genieten.
Ik heb zoveel verschillende gevoelens en emotie op deze reis, wat ik eigenlijk niet had verwacht. Maar het word nog steeds mooier en mooier en ik word mij ook steeds meer bewust van de bevoorrechte positie dat ik deze reis mag doen.
Dan kom ik direct tot het laatste punt van dit blog verhaal. Ik wil iedereen die mij geholpen heeft om dit mogelijk te maken hartelijk bedanken: Judith voor dat ze Lance laat gaan, Lance ouders voor het regelen van de auto, pap,mam, natuurlijk Joop waar we aan de auto mochten sleutelen en Leendert die ons veel geholpen heeft en verder iedereen die ons af en toe heeft geholpen met tips of hotels (Peter en Wouter bv.) Groetjes!
E Day 7 Cappadocia- gazi(anteb)
So we arrived a little later then expected last night but that seems to be the norm on this trip. After checking in at the sunset cave hotel(our rooms were dug into the bedrock) we headed into town for some dinner. The town is very touristic but with good reason. Everywhere you look you see houses built into the surrounding moubntains as if in a fairy tale.
We ate at a very good Turkish/Thai restaurant and washed down the curry a cold beer. After this it was off to bed.
We woke up early and did a little sightseeing in the town and took some very nice photo’s (Yes mum and dad I did my best). After that we packed the car and headed for the open air museum. On the way there our landrover once again started making some strange noises. With me hanging out the back door and Maurice driving we concluded that it was coming from the right rear suspention. We parked the car and I put on my white overall again and crawled under the car. This time we found the origin of the noise very quickly, the shock absorber had not been fitted properly and the rubbers were in the wrong places. By comparing the left and right sides we put the rubbers on the way that they should be and…… Voila the noise was gone and we were happy!!
So the car was fixed and now we could wander around the open air museum. This used to be a monestry about 1000 years ago and the monks made about twenty different churches for all the saints in the caverns of the mountain. Very impressive and not what we expected at all.
After our cultural trip it was off to Gaziantep. The road taking us to the south and then to the east. The weather started warming up at last and the temperature even went to 22 degrees.
We arrived in antep(local name) at about 5pm not bad! The hotel had a sauna so that was our First stop then off to get some dinner. We tried to find some of the recomendations for eating out of the Lonely planet but either we were blind or all the restaurants had closed down. After walking for some time we passed a sign saying restaurant and “efes” which is the local beer. Seeing as we did’nt have anything else we decided to take a look.
We took the lift to the 8th Floor. And when the lift opened we standing in the middle of the restaurant… There were a few people who had supprised looks on their faces when we walked in. This would become clear later. After taking a seat and ordering the only meal that they had. (no menu) we started lookiung around the interior and noticed that there were a lot of single woman wearing very little clothing. Apparently we had manged to find the only brothel in town! The owner came and sat down with us and explained how theses type of “entertainment places”worked in Turkey..… After telling him that we really were only there to have a meal and a beer he left us alone and we finished our meal. We asked for the bill and were not supprised to see that it was tripple what it normally should have been. It might have cost more than we planned but we had a great laugh all the way back to the hotel.
Day 8 Gaziantep to Syria
We woke up early and headed out for Syria. Arriving at the border at about 9:30. This was our First real border crossing where we could not speak a word of the language and we were treated like dirt!
After paying $150 dollars for diesel tax and Insurance for a week!!!! and being sent from office to office we finally were waived through after an hour and a half. Not bad
Our First stop was Allepo to take a look at the citadel. Big and impressive. One must wonder how it looked 900 years ago when it was defending itself against the crusaders! After our sprint through the citadel we went to the Souk. A long covered street that must have been 4 km’s long, selling all the usual middle eastern goods such as spices and carpets. Seeing as we had not eaten we decided to eat a lamb kebab. After taking a few bites we both decided that the taste was not what we expected. Was the meat off or was Syrian kebab just different. Time would tell!
Because of our tight schedule in the middle east we headed back to the car and left for Palmyra. An old roman civilization about 150 km’s east into the Syrian desert. We would have liked to arrive in the daytime and then pitch camp for the First time but we misjudged the distance and landed up driving in the dark again and we would have to get a hotel. Up till turkey driving at night was no great problem, but apperntly the Syrian people people don’t believe in car lights(must have great night vision). And we both arrived in Palmyra vowing to never drive at night again till we reached South Africa!
We arrived in one piece and checked into our hotel. We decided to have a meal and go to bed we would be waking up before sunset to see the roman ruins.
To be continued….
Istanbul-Cappadocia
Istanbul
Zo we hebben het fantastische Istanbul verlaten. De vrije dag was heerlijk en hebben we goed besteed. Na ons ontbijt zijn we eerst de strijd met onze defender aangegaan. Dus eigenlijk was het een aanval op onze verdediger :0)
Ons handboek kwam ons weer goed van pas en na de juiste stappen van de procedure ‘bleeding’ toe te hebben gepast was het systeem gevuld met nieuwe remvloeistof; een half flesje, de straat en ik zaten eronder… Maar het was duidelijk dat er wat lucht in het systeem zat en dat het nog nooit in de 185000km was ververst. Het was zwart en er kwamen ook kleine stukjes mee wat natuurlijk niet bevorderlijk was voor de werking van het systeem. Daarna was het maar afwachten hoe die het verder zou doen.
Vervolgens zijn we de stad ingegaan. Rugzakkie op en shoppen maar! Nou dat is ons gelukt: Jack Wolfskin jas, rekenmachine, muts, kompas, slangenklemmen, truien, spiegel, onderbroeken, schoenen (waarvan later bleek dat ze verschillend waren haha.) Het meeste nep natuurlijk. En waarschijnlijk nog wel meer wat ik nu vergeet. Ondertussen overal lekker eten en af en toe een Turkse koffie.
s’Avonds zijn we even bezig geweest om foto’s te downloaden (Lance heeft een prachtig programmaatje op mijn laptop gezet waarmee je ze kleiner kan maken om ze sneller te kunnen downloaden.) Want we vinden het super dat jullie af en toe een reactie achterlaten en lezen dat met veel plezier en dat moet natuurlijk beloond worden met nieuw materiaal!
Daarna weer lekker eten en een beetje op tijd naar bed. Vanmorgen vroeg weer op (eerst als twee dolle honden gesport voor zover dat ging op de hotelkamer) want vandaag moeten we 750km kachelen met onze opgeknapte D. Ook hebben we vanmorgen nog even extra gebleed en de koelslang nog wat steviger gemaakt zodat we het met deze slang kunnen uithouden tot Gaziantep, zodat we daar de slang kunnen vervangen.
Nu nog even een stukje over hoe ik me voel. Het onwerkelijke dat we echt onderweg zijn begint een beetje weg te ebben wat wel lekker is. De eerste dagen zijn we natuurlijk heel veel onderweg geweest en dat eist ook wel een beetje zijn tol. Vermoeidheid speelde dan ook een belangrijke rol. Ik ben blij dat we vanwege ons werk al gewend zijn om lang te zitten maar anders is het denk ik echt wennen. Istanbul dag over was dan ook een welkome afwisseling. Waar ik ook achter kom is dat Lance en ik toch ook nog wel verschillen hebben (ja dhoo ;))) Zo is Lance heel erg gepland terwijl ik het gewoon over me heen laat komen, voor allebei valt wat te zeggen en dit gaat eigenlijk wel goed zo.
Verder voel ik me fit vandaag en zie er naar uit om in Cappadocia aan te komen want dat schijnt ook weer erg mooi te zijn. So far so good!
Oh moet toch nog ff verhaal erachter aan. Maar eerst wil ik nog even vertellen dat we gisteren 2 jongens zijn tegengekomen die vanuit Belgie heel Afrika rond zijn gegaan. Veel mooie verhalen maar het belangrijkste wat ze ons vertelden is dat ze Syrie niet in kwamen omdat ze in Israel waren geweest. Nu blijkt dat ze echt kijken naar waar je welk land op je reis bent binnengekomen. Dit zou voor ons ook een probleem hebben kunnen opleveren omdat we gepland hadden om met ons 2de paspoort israel in te gaan en van daaruit naar Egypte. Maar dat kunnen ze dus direct zien en dat doen we dus niet… De oplossing is om vauit Aqaba een boot naar Egypte te nemen en Israel zo te omzeilen.
MAAR wat is Turije toch een heerlijk verassend mooi land! De rest van onze reis vandaag bracht me echt tot de kern van deze trip: ik voelde me echt een reiziger. Het was zo ontzettend mooi om de verandering in alles te zien: landschap, de mensen, het weer en ik denk ook wij. We hebben zon, sneeuw, regen, mist bewolking en vanalles gehad. En uiteindelijk zijn we dus in Cappadosia aangekomen en het is hier nu al (het is allang donker) fantastisch en morgen gaan we wel een paar foto’s maken die we op de site zetten. Ook hebben we weer eens heerlijk gegeten, kortom ik ben echt Turkije fan geworden! Nou nu mijn heerlijke bad in want we hebben top kamers, Lance en ik allebei onze eigen want dat scheelde maar 5 euro ;)
E Day 5 Istanbul
After all the stress of the clutch last night we went into town, had some good food and went to a Turkish Hamam it was just what we needed. I would recommend it to everyone. I slept like a baby!
And the best part was that we had a whole day to just see the sites in Istanbul.
We started early today by first bleeding the clutch.( I think it worked as I’m writing this in the car and we’ve done a 350 km’s allready without any problems.) then we went to the laundry service and gave them our dirty washing. Nice to have someone else do it for us! After that we decided to go to the Barber. Maurice needed a haircut and seeing as we still had not shaved the last five days we opted for the barber to give us a typical turkish shave( see pictures) .
All fresh and clean we headed into Istanbul to see the sites. The blue mosque was very impressive. As was the aya sophia. Next off to the grand bizaar for some shopping. We ended up buying too much but it was all very cheap and fakeJ.
After this we headed to the famous Bosphurus bridge dividing Europe with Asia. Here we had a local meal consisting of small fish caught minutes ago and thrown into batter and fried in oil. Not excactly my cup of tea but not bad.
After a long day it was back to the hotel for a shower and dinner.
Day 6 Istanbul-Cappadocia
Today we started by checking the car. (Tyre pressure, oils, water etc) then left istanbul for the Cappadocia region about 750km drive . The idea is to sleep in Goreme. Here you sleep in Fairy Chimneys. Houses that have been built into the rock. The road to there is pretty impressive passing through the Mountains at a height of 1600 m. Our Landrover does not seem to mind which is reasuring.
After 6 days of travel I’m finally starting to comprehend what a trip this is going to be. Up till now it felt as if we were only going away for the weekend but now I’m starting to realise that the next three months are going to bring us some strange sittuations.
P.S Peter I’ve washed out my mouthJ
Istanbul
Even snel een berichtje tussendoor. Na ons koppelingsprobleem (zie verhaal van LAnce in Engels) waren we behoorlijk kapot aangekomen in ons hotel in Istanbul. Eerst maar eens gedouched en daarna naast de blauwe moske een kebab gehaald. We kwamen weer een beetje tot leven.
Maar toen kwam onze engel tevoorschijn en duwde ons zomaar in de richting van een Hammam. De dikke Turk die in de ingang stond (alleen een handdoek om zijn kont) trok ons zo'n beetje naar binnen. Wij waren nog niet echt overtuigd want het zag er allemaam niet zo gelikt uit als in NL,maar eerder 500 jaar oud. Na ons omgkleed te hebben konden we gaan liggen op verwarme stenen, dit was al heerlijk: lekker ontspannen na een paar lange dagen rijden.
Maar nu begon het pas echt: we werden neergezet om ingezeept te worden en uiteindelijk kregen we de beste massage ever!!!! We werden gekneed en gekraakt en op dat moment geloofde ik bijna in de hemel
Dit hele ritueel nam denk ik zo'n 40min in beslag, daarna nog even verder relaxen en aan het einde kregen we nog een kop thee die zo zoet was dat het glazuur van je tanden afknalt! Eenmaal buiten voelde ik me als herboren. Nog lekker wat lokaal voedsel gegeten wat ook weer heerlijk smaakte. Kortom: tot nu toe is Istanbul geweldig!
Nu gaan we even wat kleren laten wassen en kijken naar de koppeling vd auto waar we van denken (en hopen!) dat er lucht of troep in het hydrolisch systeem zit. Verder gaan we de toerist spelen: rondzwalken en foto's maken. We houden jullie op de hoogte!
Het begin! // The start!
Hello,
Dit berichtje maak ik alvast vanuit de auto. We rijden nu tussen Sofia en Istanbul in Bulgarije. Er is dag 4 en er is al van alles gebeurd.
Ik zal bij het begin beginnen. In de ochtend van donderdag 10 februari zijn we om 9 uur uit Hengelo weggereden. Uitgezwaaid door mijn ouders, Judith, Michiel, Joop en Steven. Het begin van de reis liep voorspoedig maar 200km voor Munchen zag Lance ineens witte rook: de slang van het koelwatersysteem was losgeschoten. Dit komt omdat een sluitring kapot was. Het hele koelwatersysteem was nu leeggelopen. Met behulp van een vriendelijke Tsjechische vrachtwagen chauffeur hebben we het probleem opgelost. Na 50km bleek dat ons dual battery system kapot was. De draad van de stroomvoorziening was kompleet doorgebrand: BALEN!
Doorgereden naar onze eerste overnachting: Villa Rosa. Zoals de naam misschien al doet vermoeden werd dit pension gerund door 2 homo’s. Maar het was perfect!
De volgende morgen hebben we de draad van het dual batt syst vervangen en alles liep weer op rolletjes. We zijn de mooie Alpen doorgekruist dwars door Karnten en Slovenie naar Zagreb.
Zagreb is een leuk klein stadje in Kroatie. We zijn een rondje gelopen door het centrum (mooie Kathedraal) en hebben er heerlijk gegeten voor weinig: 15 euro met z’n tweeën.
De volgende dag op naar Sofia. We zijn via Belgrado gegaan en hebben ook een stukje stad meegepikt. Wat een bende! Ongelooflijk wat je daar ziet: overal afval, lege gebouwen en de andere gebouwen zijn super aftands. Het maakt een hele grauwe, trieste indruk. Het verbaasd me eigenlijk dat die mensen niet met bussen vol naar het westen toe komen als je dat ziet…
Uiteindelijk laat in Sofia aangekomen. Helaas Wouter konden we het hotel niet vinden en zijn we uitgeweken naar hotel Budapest, een keer zo duur maar op zich ok.
Vanmorgen de auto nagekeken en een schrikwekkende ontdekking gedaan: een slang van het koelwatersysteem liep tegen de v-snaar aan. Nu hebben we het provisorisch opgelost en rijden door naar Istanbul waar we de boel moeten laten vervangen.
Het voelt goed dat we morgen een beetje rust hebben in Istanbul maar toch baal ik dat we met de auto bezig moeten op een dag dat ik de toerist had willen spelen. Toch ben ik blij dat we het nu hebben ontdekt want in de woestijn was dit een groter probleem geweest! Dus op naar Istanbul en later meer van deze globe trotters!
E Hi,
So after a year of preperations the time has finnaly come to get on the road and start our trip to Sunny South Africa.
Day 1 Hengelo-Munich :
After a lot of Photo’s and Goodbye’s to family,friends and of course Jude we left Hengelo at 9am on the 10th of Feb. The trip started easy enough with us quickly passing into Germany on the Legeondary Autobhan. Normally there is no speed limit here and you are free to race like a lunatic. Unfortunately with 3.5 tons of Landrover the top speed we managed was 95 Km/h. Not a problem for us but a huge irritation to the people behind us.
All was well and we were praising our trusty car when 200km’s before Munich I noticed some smoke comming out the back of thre car. We quickly pulled over to investigate. We opened the bonnet and saw a lot of white smoke. Maurice quickly located the problem. A Radiator hose had slipped off the water pump and water was being pumnped out onto the exhaust causing huge plumes of white smoke. We were Lucky to quickly see this otherwise the trip name would have to be changed to “the long way to Munich and back!”
After the quick and easy repair we continued to Munich and quickly the second problem appeared. Our second battery was not charging. This was a major drama as our thoughts turned to the desert and no cold beer! After doing some testing we found the problem here as well. A wire had burnt through. How or why we can’t tell you but it’s fixed and our beer will be cooled!
After a very long First day with enough excitement we arrived in Munich and went to bed asking what the next day would bring.
Day 2 Munich-Zagreb.
We left Munich at 9am and started our trip to Zagreb Croatia. Driving through Austria presented very little problems and very soon we were in Slovenia and before long reached the Croatian border. Here we realized that we were leaving the EU and so we had to get our Carnet de Passage stamped to “export” our Landrover out of the EU. No problems except that customs did not have a clue what to do with the paper I gave them and I ended up telling them where to sign and stamp the document.
After the border we drove on and reached Zagreb at about 8pm. A nice town with a huge cathedral and small old city centre. We had a good (cheap) meal and went off to bed, as day 3 would be a very long drive.
Day 3 Zagreb-Sophia
Good news this morning: President Mubarack had stepped down and Egypt was in party mood. This was a huge relief as we were constantly changeing our plans for Egypt, but now it seemed that we could keep our original schedule and also apply for our much needed visa for Sudan in Cairo.
The day started easy enough. Driving through Coatia and then entering Serbia. Serbia was not much to write home about. Grey and dreary and when the landscape started changing to something worthwhile to look at, the sun started to set and we were left to drive in the dark in small ill lit mountain roads.
We crossed the Serbian border with no hassle and were back in the EU driving through Bulgaria. Sophia was about an 1.5 hour drive from the border and we arrived there at 9:30pm. A lot later than planned but that was due to our TomTom leading us into some very strange neighbourhoods!
The hotel we wanted to stay in could not be found and eventually we stayed at the hotel that we passed 4 times looking for our original hotel! We payed a lot more for the hotel than we wanted to, but we compinsated by eating crackers and kippers in the hotel room! Maurce had never eaten kippers before but has now decided that we have to stock up on kippers. I think he has aquired a taste fort hem.
Day4 Sophia-istanbul
We left Sophia nice and early 7 am but we quickly were drawn to another problem with our Landrover. Last night while we were looking for a hotel we started hearing a strange noise while pulling away in First gear. While we were trying to find out where the sound was comming from Maurice saw that one of the radiator hoses was rubbing against the water pump and was in very bad shape. We checked the hose and although not leaking it does not look good! We will have to find a replacement hose in Istanbul. No way that we want a hose in that condition in the Sahara!
So driving through Bulgaria went nice and quick and we arrived at 1pm at the Turkish border.
Here for the First time the car was searched and this meant that we had to open the roof top tent. Good practice for Africa!
After all formalities it was on the road agian to istanbul luckily it’s a Sunday and traffic is good.
And then after all was going well. The Landy decided to throw in some excitement! Driving into Istanbul which is one of the biggest and most crowded cities of europe the clutch died!!! Maurice was driving so I can give him the blameJ After stopping on the Highway, we maanged to get some life back into it. We think that there is air in the clutch system.
We did make the hotel with a lot of swearing and praying and will be taking a look at it tomorrow
But First some food and a cold beer and enjoy the sights of Istanbul.
I’ll keep you all updated.
cairo
Hallo allemaal,
gezien de laatste ontwikkelingen in en rond het midden-oosten leek het me weer eens tijd voor een nieuw bericht.
We zijn zo'n 5 maanden geleden begonnen met onze visa aanvragen. Onze contactpersoon zei dat dat wel erg vroeg was. Maar wat blijkt: we hebben het visum voor Sudan nog steeds niet. Dit was tot voor kort geen probleem want je kan via een klein ommetje via Cairo en Aswan in Egypte een visum krijgen voor Sudan. Gezien de huidige omstandigheden wordt het voor ons dus iets moeilijker gemaakt dan verwacht.
Met Lance heb ik het hier uitvoerig over gehad en volgen de situatie dan ook op de voet. Veel mensen vragen mij of dit voor ons geen probleem gaat worden en of het allemaal niet te gevaarlijk is.
Hier kan ik heel duidelijk over zijn: Lance en ik zijn optimistisch ingesteld maar zeker niet naïef. We hebben ook bewust gekozen voor deze reis en als we gevaren uit de weg wilden gaan hadden we (zoals lance zo mooi zegt) wel een reis door noord amerika gemaakt.
Kortom: we zijn ons zeer wel bewust van de gevaren en de risico's die op ons pad komen EN ook bereid om die risico's weloverwogen te nemen. Maar zoals gezegd we zijn en blijven positief en denken dat het allemaal zal meevallen als we er ter zijne tijd daadwerkelijk middenin zitten.
Verder kan ik melden dat we nu bezig zijn met de aller-allerlaatste voorbereidingen. Eten hebben we gekocht en al ingepakt. Nu komen we alleen nog met onze eigenspullen zoals kleding,boeken e.d.
Nu nog een paar dagen werken en dan is het eindelijk zover, op naar Benoni!!!!!
Prijsvraag / Competition
DHallo allemaal,
Tijdens onze voorbereidingen hebben we iets bedacht om jullie (thuisblijvers ;P) een beetje te betrekken bij onze reis. Het gaat om een prijsvraag! Het is iets waarover wij zelf ook al veel hebben nagedacht en benieuwd zijn:
Hoeveel km gaat de reis duren?
Degene die het dichtst bij de juiste afstand komt krijgt een presentje wat wij onderweg ergens op de reis gaan kopen. Dus veel succes allemaal met het gokken van de juiste afstand!
E
Hi All,
To keep you all interested in our blog we have decided to hold a competition.
To win the prize all that you have to do is guess how many kilometers our trip will be from Hengelo to Benoni. The person who gueses the distance(as close to the actual as possible) will win the prize that we will be buying somewhere in Africa.
You can leave your answer on the blog
Good Luck to all!
Lance&Maurice
The long way home Hengelo to Benoni
English:
Hi All,
I thought thatI would post a little blog about our propossed route to South Africa.
Starting in the East of Holland in a small town called Hengelo (Sorry Maurice but it is just not that big
Germany, Austria, Slovenia, Croatie, Serbia, Bulgaria, Turkey,Syria, Jordania, Israel, Egypt.
We have to reach the south of Egypt (Aswan)at the latest onthe 27th of Feb.The reason for this date is that we have to catch the ferry which leaves on the 28th. And unfortunatelydue to this being Africa it leavesonly once a week and is the only way to get to Sudan.....So it may verywell be that we will have an extra week in Egypt to study the Pyramids or other attractions.
Hopefully after taking a liitle more than 2 weeks to drive almost 5000km's !! we will arrive in Sudan our routing will then take us to: Ethiopia, Kenya, Uganda, Ruwanda (Gorilla trekking is on the agenda here) and on to Tanzania to visit some parks and hopefully climb Mount Killimanjaro reffered to as....Killi. If this does happen we will have earned a good earned rest in Zanzibar where Judy will be visiting us, and probably be bringing some landrover spares as well!
After our one week holliday we will set off again heading towards Malawi then Zambia(Rafting the zambezi) Botswana and on to Namibia for our last trek south to South Africa and Cape town. Many will think that this is where the adventure ends but as the blog is called 'The long way home' We will have to driveanother 1300km's to reach Benoni (my home town and not the biggest either).
After this and with only a few days to go before we both have to be back at work we will be driving to Randburg to drop off the car for a future buyer. The sales person being none other then my dad seeing as he has a little experiance in these matters
So that is our propossed route but thiscould change just as quickly as theZimbabwian dollardevalues!
Lance & Maurice
Voorbereidingen / Preperations
Beacuse a lot of the people will be reading this blog don't understandDutch I will be writing in Enlish and Maurice will be writing in Dutch. We will put a E or a D to state whether the blog is in English or in Dutch
D Hallo,
We zijn al een behoorlijke tijd bezig met alle voorbereidingen: auto kopen en naar NL laten verschepen. Hierna ophalen uit Zeebrugge en inschepen. We hebben hem niet ingevoerd omdat dat nogal wat geld zou kosten en we toch weer weggaan.
Hierna hebben we hem naar Joop gebracht en daar zijn we bezig gegaan met het nakijken en opknappen. Het is ons erg meegevallen. Met z'n tweeen kunnen we hard doorwerken en zeker Lance is niet te stoppen (koffiepause van 5 min is lang genoeg haha.)
Toch kan je dan in relatief korte tijd veel bereiken: motor nagekeken (distributieriem was goed,v-snaar vernieuwd+ waterpomp), alle filters vervangen,olie ververst (van de 3 differentielen,motor en versnellingsbak). Daarna kwam wel het karwei waar Lance en ik het meest tegenop keken: Electra!
Maar gelukkig: daar was Leendert en hij heeft ons erg geholpen om er uiteindelijk toch iets moois en vertrouwds van te maken. Want het was een gigantische onoverzichtelijke puinhoop. Veel doorgebrande draden achter het dashbord (iets wat je echt niet wil!!!) en er zat totaal geen logica in de verbindingen. Nu hebben we een mooi dual battery system met gescheiden mogelijkheden om onze verlichting en koelkast (ja een heel grote! ;)) op aan te sluiten.
Verder hebben we de auto nog gepimpt: met raster bescherming voorop tegen steenslag, een ware douche (projectje van Lance, Maurice is toch maar een bunzing ;p) gasflessen op het dak, extra brandstof tanks en watertanks op het dak, een water filter systeem, het interieur mooi gemaakt waaronder een nu weer werkende radio, een keuken ingebouwd en een ruimte voor reparatie materiaal.
Al met al heeft het ons redelijk wat tijd gekost maar het is de moeite waard! De auto ziet er nu goed uit, we weten hoe die in elkaar zit en we vertrouwen hem nu ook. Aansluitend hebben we nog een 4x4 cursus gevolgd die Lance voor zijn verjaardag heeft gekregen van zijn Leidse vrienden. Dit was een topkado want hier hebben we veel aan gehad. Daar hebben we met onze auto al diverse mensen moeten helpen en die van ons doorstond de grootste uitdagingen.
Nu is het wachten op onze visa, we houden jullie op de hoogte!
Grtz Lance&Maurice.
E Hi Again,
Well this is my first actual post on the Blogwith any usefull information and itis adequatelynamed Preperation.
When youdecide to make a trip like this you don't really know where to start anda huge help has been the Africa Overland book by Brandt. In it it details the preperations that will need to be made. A true lifesaver.
It all started with the Buying and Shipping of the Defender from South Africa to Holland. I can tell you that this was no easy feat. First of all it took us aprox. 5 months to get the car papers from the previous owner. After uncountable e-mails and phone calls to him (with the nessesary verbal abuse) we finally got them. After this we needed to organise a Carnet de Passage which is a temporary import permit for the countires we will be travelling through. This my dad arranged for us as well.
Then the shipping. We first arranged a company to ship the car to Amsterdam. When we were ready, we contacted them for a shipping date but were told that they had just been declared bankrupt! Great!On to look for the next shipping agency.
We eventually found one 'viking shipping'in Durban but they could only ship the car to Zeebrugge in Belgium and not to Amsterdam. Luckily Europe is quite small, and Zeebrugge is about an 2 hours drive from Leiden.
We picked up the car on the 28th of Septmber. This was the first time that we both saw her! I must say that my very first impression was 'Is this going to get me to South Africa?'
But after driving her to Hengelo where Maurice had arranged a fantastic garage where we could work on the car (Thanks Joop) I had allready fallen in love and was sure that the Defender would not only get us to South Africa but also with hardly any trouble at all!
We started preparing the car for our trip in early November, first changing all the oils (diff,engine gearbox etc etc.) and then the waterpump, fuelpump and and fanbelt. We also checked the timming belt. It all was going pretty smoothly....for now!
Seeing as I live about 2 hours drive from Hengelo where thedefender was being kept I could only be there to work on it every 2nd week or so. Maurice lives there and could work on it more often. So when he phoned one day and said that Leendert ( a friend of his) and him had found a major problem with the wiring I thought that he was maybe exagerating just a little
Unfortunately he was not and as you can see in some of the photo's on the blog we had to open up the dashboard and do some extensive rewiring!! Luckily Leendert was there and helped us to get it all done and I must say it looks very profesional now.
After this we went on a 4x4 course that I was given as a birthday present by my mates in Leiden, thanks guys! We went there and put our trusty Landrover through a lot. But she performed perfectly. On our way home we were now confident that we could tackle all road conditions in Africa!
The last month we've been mainly concentrating on the extrasand have tested our water purification system, built in our Shower( Roadshower.com) for those interested. Stocked our portable kitchen and ordered all spares and tools for the trip.
At the end of December our Landrover was ready for the trip. Ahead of schedule!
We are now busy with our visa's Syria and Ethiopia are approved now we are waiting on the Sudanese visa(Applied 4 mothes ago!) the rest of the visas we will get on our way down.
Now we are busy getting all our vaccinations and getting together all the otherhundreds of bits and pieces that we will need.
After a year of preperations we have come so far and now I'm ready to start the Safari!
Lance&Maurice